Redimir cativos, século XIII
Nos albores do século XIII, a península ibérica atopábase sumida nunha cruenta guerra entre relixións. Neste contexto de sufrimento, Pedro Nolasco, mercador afincado na cidade condal, descobre nas súas viaxes a dura realidade do cativerio de persoas cristiás en mans de musulmáns. Atópase coa dor, a desesperanza, a soidade: ao ser humano quitóuselle o seu ben máis prezado, a liberdade, a dignidade de fillo de Deus.
San Pedro Nolasco, atento aos signos dos tempos, descobre o paso de Deus entre os grillóns e séntese chamado a dar unha resposta ante aquela realidade inhumana. Os rostros daqueles homes cativos son páxina de evanxeo, interpelan a súa vida e non o deixan indiferente.
Nolasco vende os seus bens e comeza a recadar esmola para «mercar» a liberdade daqueles irmáns na fe que sofren cativerio. Todo lle parece pouco. As moedas acábanse e séntese desbordado por tan grande misión. Séntese alentado e sostido pola Virxe: descobre en María a Mercé de Deus e sente que aínda ten unha moeda para a redención, a súa propia vida. Fortalecido, funda unha familia relixiosa para a redención dos cristiáns cativos. E así, segundo conta a nosa tradición, o 10 de agosto de 1218, na catedral de Barcelona, Pedro Nolasco pon en mans da Virxe esta obra de misericordia e comeza esta parábola de liberación.
Un carisma vivo
Hoxe, a Familia Mercedaria —relixiosos e laicos, herdeiros do soño liberador de Nolasco— descobre o sopro do Espírito que a unxe e a urxe a anunciar a Boa Nova de liberación á humanidade. Atentos aos signos dos tempos, actualizamos o noso carisma en toda situación que oprime a persoa e a súa dignidade. Actualmente concrétase en:
- A educación na fe e o acompañamento da mocidade en clave liberadora, apostando por unha Escola Liberadora.
- A animación de comunidades cristiás en parroquias, ao servizo da Igrexa.
- A acollida e o acompañamento a persoas migrantes en situación de vulnerabilidade social: Fundación La Merced Migraciones.
- A visita e o acompañamento a persoas privadas de liberdade en prisión.
- O anuncio do Evanxeo e a promoción humana en terras de misión. A nosa Provincia Mercedaria de Castela está presente en Camerún, República Dominicana e Porto Rico.
Estamos distribuídos en 24 comunidades, compartindo a nosa consagración mercedaria ao servizo do pobo de Deus. Podes coñecernos un pouco máis en www.mercedarios.net.
A nosa Confraría da Mercé
A devoción á Mercé ten en Ferrol unha expresión viva. A Semana Santa ferrolá é das máis importantes de Galicia, e a nosa Confraría da Mercé é parte dela, formada na súa maior parte por alumnos e familias do colexio.
É unha tradición que une fe, comunidade e arraigamento, e que prolonga a vida do Tirso máis alá das aulas: moitas familias comparten aquí, xeración tras xeración, un mesmo sentimento de pertenza.
Mercé é misericordia
Venerar a Virxe baixo o título da Mercé é recorrer a ela como nai de misericordia a favor de quen son os máis marxinados da sociedade. «Mercé», na Idade Media, é sinónimo de misericordia, piedade ou compaixón, exercida con quen se atopa privado de liberdade. A misericordia mercedaria é efectiva e afectiva: non humilla a persoa, senón que a redime, a libera e a dignifica. Desta misericordia está necesitado o mundo actual.
A Capela da Mercé
No corazón do colexio atópase a Capela da Mercé, dedicada a Nosa Señora da Mercé. É o espazo onde a comunidade educativa celebra a Eucaristía e acompaña os momentos importantes do curso.
Ocupa un lugar con historia: onde hoxe está a capela houbo no seu día unha fábrica de chocolate, parte do edificio que os mercedarios adquiriron nas orixes do colexio en Ferrol.